..."κιτρινισμένες λιθο/γραφίες για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάθηκαν στην εποχή των μνημονίων"...

!!

~~~

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη... Νίκος Μπελογιάννης
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Οι ’Ελληνες…δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξωρισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας». Ρήσεις του Ρήγα Βελεστινλή
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΒΗΜΑ του Πολίτη: «Αφανίστε τον ελληνικό λαό» - ζητάει η τρόικα προκ...

ΤΟ ΒΗΜΑ του Πολίτη: «Αφανίστε τον ελληνικό λαό» - ζητάει η τρόικα προκ...
.....Ανοιξιάτικες μέρες & νύχτες.....................Ιστοσελίδα για κοινωνικό-πολιτικά ζητήματα................ΜΑΗΣ 2017....

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Γιατί αυξάνονται (συνεχώς) οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Στόχος μας η υπεράσπιση του δικαιώματος όλων στην ικανοποίηση βασικών αναγκών».


Μ' αυτή την φράση δίνει το στίγμα του το νεοεμφανιζόμενο Δίκτυο Ενεργών Καταναλωτών (Δ.Ε.ΚΑ.)
Από την σελίδα του στο facebook, αντλήσαμε και αναδημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον κείμενο που εξηγεί με απλό και εκλαϊκευμένο τρόπο τα αίτια των αλλεπάλληλων αυξήσεων της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος:
«Τι θα λέγατε, αν στο γνωστό εισιτήριο των 1,40 ευρώ για τα μέσα μαζικής μεταφοράς ξαφνικά εμφανιζόταν η εξής ανάλυση:

  • Κόστος μεταφοράς: 0,70
  • Κόστος οχημάτων: 0,10
  • Κόστος αμαξοστασίου: 0,20
  • Κόστος συντήρησης: 0,25
  • Λοιπά τέλη: 0,15
Πιθανότατα να μην σας απασχολούσε καθόλου, αν το εισιτήριο παρέμενε στην ίδια τιμή. Αλλά ακόμη και αν σας απασχολούσε, το πιθανότερο είναι να μαθαίνατε ότι βάσει Οδηγίας της Ε.Ε., επιβάλλεται για λόγους διαφάνειας η ακριβής ανάλυση των χρεώσεων της αξίας του εισιτηρίου σας. Πάντως είναι βέβαιο ότι δύσκολα θα ενημερωνόσασταν ότι η περίφημη «διαφάνεια» δεν οφείλεται σε σεβασμό στον καταναλωτή, αλλά στο γεγονός ότι πλέον με το εισιτήριο σας πληρώνονται πέντε διαφορετικές επιχειρήσεις, γιατί η δημόσια επιχείρηση που μέχρι τότε σας εξυπηρετούσε χωρίστηκε αναγκαστικά (βάσει Οδηγίας της Ε.Ε) σε τέσσερις επιχειρήσεις: μία που έχει στην ιδιοκτησία της τα οχήματα, μια δεύτερη που εκτελεί τις μεταφορές, μια τρίτη που ανέλαβε τα αμαξοστάσια και μια τέταρτη που επισκευάζει και συντηρεί τα οχήματα. Και επειδή όλες αυτές είναι δύσκολο να συνεννοηθούν μεταξύ τους δημιουργήθηκε και μία πέμπτη για να τις συντονίζει και να είναι πιο... ευέλικτη, την οποία επίσης εσείς πληρώνετε.
Βεβαίως, δημιουργείται το εύλογο ερώτημα, γιατί να νοιάζει εμάς τους καταναλωτές η τύχη μιας δημόσιας επιχείρησης, αν εξυπηρετούνται οι ανάγκες μας και η τιμή του εισιτηρίου παραμένει ίδια. Γιατί, απλούστατα, είναι ελάχιστες οι πιθανότητες η τιμή του να μην αυξηθεί σταδιακά, όταν από το ίδιο εισιτήριο θα πρέπει, όχι μόνο να συντηρηθούν, αλλά και να βγάζουν κέρδος, πέντε διαφορετικές επιχειρήσεις.
Αυτό το μοντέλο, παρότι φανταστικό για τις αστικές συγκοινωνίες, εφαρμόζεται ήδη «με επιτυχία» εδώ και μια δεκαετία στην ηλεκτρική ενέργεια με γνωστά αποτελέσματα: Εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και καταφεύγουν σε ρυθμίσεις και χιλιάδες νοικοκυριά μένουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών. Το φαινόμενο αυτό αποδίδεται αποκλειστικά στην οικονομική κρίση και τη δραματική μείωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εφαρμογή του νέου μοντέλου και στις (σταδιακές) αυξήσεις της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος που επέφερε. Παράδειγμα: το 2008 ένα νοικοκυριό πλήρωνε για ηλεκτρικό ρεύμα 1233 ΩΧΒ, το ποσό των 66,42 ευρώ, χωρίς Φ.Π.Α. Σήμερα πληρώνει για τις ίδιες ΩΧΒ το ποσό των 190,89 ευρώ χωρίς να συμπεριλαμβάνεται στο ποσό αυτό ο Φ.Π.Α. που σημειωτέον ο συντελεστής του έχει αυξηθεί από 9% σε 13%.

Πώς έγιναν αυτές οι αυξήσεις; Θυμίζουμε ότι το 2009 είδαμε για πρώτη φορά στους λογαριασμούς της ΔΕΗ (εκτός από τις χρεώσεις για δημοτικά τέλη, Τ.Α.Π και ΕΡΤ που πάντοτε αναφέρονταν χωριστά ως συνεισπραττόμενες χρεώσεις υπέρ τρίτων) τη χρέωση για ηλεκτρικό ρεύμα να αναλύεται σε χρέωση για
  • «ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ»
  • «ΔΙΚΤΥΟ ΔΙΑΝΟΜΗΣ»
  • «ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ»
  • «ΕΙΔΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΑΠΕ» και 
  • «ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ»
Οι χρεώσεις αυτές, οι οποίες έχουν πλέον μετονομασθεί σε «ρυθμιζόμενες χρεώσεις», δηλαδή χρεώσεις για «ΑΔΜΗΕ» (Σύστημα μεταφοράς), «ΔΕΔΔΗΕ» (Δίκτυο Διανομής), «ΥΚΩ» (Υπηρεσίες Κοινής Ωφελείας», «ΕΤΜΕΑΡ» και «ΛΟΙΠΕΣ ΧΡΕΩΣΕΙΣ», σταδιακά αυξήθηκαν και έφθασαν τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος στο ύψος που έχουν σήμερα.

Οι χρεώσεις αυτές οφείλονται στο γεγονός ότι «άνοιξε» η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και το δίκτυο ηλεκτροδότησης της χώρας που ανήκε αποκλειστικά στη ΔΕΗ (η οποία λειτουργούσε ως δημόσια επιχείρηση μέχρι το 1999), χωρίστηκε σε τρεις τομείς: Στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στον οποίο εισήλθαν ιδιώτες (οι γνωστές ΑΠΕ), οι οποίοι μάλιστα πουλάνε την ηλεκτρική ενέργεια που παράγουν με εγγυημένες τιμές, στο δίκτυο μεταφοράς (σήμερα ΑΔΜΗΕ) και στο δίκτυο διανομής (σήμερα ΔΕΔΔΗΕ), στο οποίο επίσης εισήλθαν ιδιώτες (μεταξύ αυτών και οι γνωστές λόγω σκανδάλου εταιρείες “ENERGA” και “HELLAS POWER”).
Παράλληλα δημιουργήθηκε η ΡΑΕ (ρυθμιστική αρχή ενέργειας) για να ρυθμίζει την «αγορά» που δημιουργήθηκε με το νέο μοντέλο και εν συνεχεία ο ΛΑΓΗΕ (Λειτουργός της Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας), ενώ αναμένεται και η ίδρυση μιας νέας εταιρείας (Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας) με απόσχιση τμήματος του ΛΑΓΗΕ.

Εν ολίγοις, ενώ η «πίττα» της κατανάλωσης παραμένει η ίδια, οι διεκδικητές της συνεχώς πληθαίνουν. Πώς λοιπόν θα «εξυπηρετηθούν» όλοι αυτοί, αν δεν αυξηθεί η τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής;»

_______
Πηγή: Δίκτυο Ενεργών Καταναλωτών - Δ.Ε.ΚΑ
http://www.dromosanoixtos.gr/2017/10/blog-post_68.html#.WeoFaaCOCdU.facebook

Τοπωνύμια δήμων και συνοικιών της Αττικής

Πώς πήραν το όνομα η Αγία Βαρβάρα, οι Άγιοι Ανάργυροι, το Ίλιον, το Μαρούσι, η Γλυφάδα, η Καλλιθέα....

Οι Άγιοι Ανάργυροι
Περιοχές της Αττικής με αναλλοίωτα ονόματα από την αρχαιότητα ως σήμερα – Κοινότητες που έγιναν Δήμοι ή αποσπάστηκαν από άλλους Δήμους.
Με ένα από τα αγαπημένα μας θέματα, που απ’ ότι φαίνεται έχει μεγάλη απήχηση και στους αναγνώστες του protothema.gr, τα τοπωνύμια Δήμων και συνοικιών της Αττικής, θα ασχοληθούμε στο σημερινό μας άρθρο.

Η Αγία Βαρβάρα, πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο ναό, ο οποίος κτίστηκε στη θέση όπου βρέθηκε η εικόνα της Αγίας Βαρβάρας. Ο ναός, στη σημερινή του μορφή, ολοκληρώθηκε το 1904. Στο μεσαίο κλίτος του βρίσκεται ο πρώτος ναΐσκος, που σήμερα αποτελεί το κυρίως Άγιο Βήμα. Ονομάζεται Εύρεσις, επειδή εκεί βρέθηκε η θαυματουργή εικόνα της Αγίας Βαρβάρας και αποτελεί ιστορικό μνημείο του 17ου αιώνα.
Σύμφωνα με την παράδοση, υπήρχε στη θέση αυτή μοναστήρι που πιστεύεται ότι είχε ιδρυθεί στα βυζαντινά χρόνια.


Στην Αγία Βαρβάρα, άρχισαν να εγκαθίστανται Ρομά από το 1936. Το 1941, είχε μόλις 42 κατοίκους.
Αρχικά ανήκε στον Δήμο Αιγάλεω. Το 1949, αναγνωρίστηκε ανεξάρτητη κοινότητα και το 1963, έγινε Δήμος.

Η Αγία Παρασκευή στην αρχαιότητα, αποτελούσε τμήμα του μεγάλου δήμου Φλύας, του σημερινού Χαλανδρίου. Γύρω στα τέλη του 12ου αιώνα, χτίστηκε στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής η μονή του Άι – Γιάννη του Κυνηγού, γνωστή και ως Μονή των Φιλοσόφων . 
Στις αρχές του 19ου αιώνα, η Αγία Παρασκευή ανήκε στον Τούρκο Χαλίλ Μπέη που την πούλησε στον κόμη Αμπότιο Μπότσαρη. Αυτός με τη σειρά του το 1850, πούλησε μεγάλη έκταση της περιοχής σε 9 κατοίκους του Χαλανδρίου. Το πρώτο σπίτι στην Αγία Παρασκευή χτίστηκε το 1894 και ανήκε στον Παναγιώτη Δάβαρη. Στις αρχές του 20ου αιώνα, στην περιοχή υπήρχαν λιγοστά σπίτια και 4 χάνια, όλα γύρω από το μικρό, τότε, εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. Το εκκλησάκι αυτό το… διεκδικούσαν και άλλες περιοχές (Μαρούσι, Χαλάνδρι, Λιόπεσι, η νυν Παιανία). Το 1933 αποφασίστηκε να χτιστεί νέος, μεγαλύτερος ναός. Τα θυρανοίξια της εκκλησίας έγιναν το 1936. 
Η Αγία Παρασκευή, αποσπάστηκε από την, τότε, κοινότητα Χαλανδρίου, το 1931 και αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη κοινότητα. Το 1963 έγινε Δήμος. 
Στην Αγία Παρασκευή, υπάρχει και η γνωστή τοποθεσία Σταυρός. Πρόκειται για μεσαιωνικό τοπωνύμιο που προήλθε από τον μαρμάρινο σταυρό που κατά την παράδοση είχε τοποθετήσει κάποιος μοναχός Αθανάσιος κοντά στο σημείο όπου βρίσκεται το Κιόνιο του Νεοφύτου. Ο Νεόφυτος ήταν ηγούμενος της Μονής των Φιλοσόφων, που αναφέραμε παραπάνω και με δικές του ενέργειες φτιάχτηκε ο δρόμος που συνέδεε την περιοχή του σημερινού Σταυρού με τα Μεσόγεια. 


Οι Άγιοι Ανάργυροι, αποτελούσαν κατά την αρχαιότητα ένα τεράστιο ελαιώνα. Κατά την τουρκοκρατία, τα κτήματα της περιοχής ανήκαν σε Τούρκους ιδιοκτήτες, οι οποίοι μετά την Επανάσταση του 1821, τα πούλησαν σε Έλληνες και Άγγλους. 
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής, ήταν νησιώτες και πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Το 1927, η περιοχή αυτή αποσπάστηκε από τα Νέα Λιόσια (σήμερα Ίλιον) και αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα με την ονομασία Άγιοι Ανάργυροι, από τον ομώνυμο ναό που βρίσκεται εκεί. Το 1963, αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητος Δήμος. 


Μια από τις συνοικίες των Αγίων Αναργύρων, είναι η Ανάκασα.
Το όνομά της προέρχεται πιθανότατα από παραφθορά του παλιού τοπικού επιρρήματος «ανάκασι» ή «ανακαίασι» και δήλωνε την Ανακαίαν. Η αρχαία Ανακαία, βρισκόταν κατά πάσα πιθανότητα στη θέση της σημερινής Ανάκασας. 

Το Αμαρούσιο (Μαρούσι), ήταν Δήμος της αρχαίας Αττικής με το όνομα Αμαρύσιον Άθμονον. 
Εκεί, λατρευόταν πανηγυρικά η Άρτεμις της Αμαρύνθου, η Αμαρυσία Άρτεμις. Οι αρχαιολογικές έρευνες, έδειξαν ότι τα αρχαία ευρήματα στη ΝΔ πλευρά του σημερινού Δήμου, κοντά στις μεσαιωνικές εκκλησίες της Νερατζιώτισσας και των Αγίων Θεοδώρων, δείχνουν ότι το ιερό της θεάς βρισκόταν στο ύψωμα της πλευράς εκείνης, ενώ ο οικισμός του αρχαίου Δήμου, βρισκόταν στη βόρεια πλευρά του ναού. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας, το Μαρούσι είχε λίγους κατοίκους, γεωργούς και βοσκούς. Ως το 1925, ανήκε στον Δήμο Αθηναίων. Τότε αποσπάστηκε απ’ αυτόν και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα. Το 1943, αναγνωρίστηκε ως Δήμος. Μια από τις περιοχές του, είναι και τα Ανάβρυτα, που σημαίνει «άφθονα νερά». 


Η Αργυρούπολη, στην οποία αναφερθήκαμε και στο άρθρο της 16/10/2016, αποτελούσε στην αρχαιότητα μέρος του μεγάλου δήμου Ευωνύμου που ανήκε στην Ερεχθηίδα φυλή. Το 1961 μετονομάστηκε σε Αργυρούπολη (από Νέα Αργυρούπολη) και το 1972 έγινε Δήμος.
Οι Τράχωνες, μία από τις συνοικίες του Δήμου Αλίμου, πήραν το όνομά τους από το άγονο, πετρώδες και τραχύ έδαφος της περιοχής.


Τα Βριλήσσια, αποτελούσαν παλιά τμήμα της τοποθεσίας γνωστής με το όνομα Πάτημα, το οποίο σχετίζεται πιθανότατα με κάποιο πατητήρι σταφυλιών που βρισκόταν εκεί. Το όνομά τους προέρχεται από το Πεντελικό(ν) Όρος, το οποίο κατά την αρχαιότητα λεγόταν Βριλησσός ή Βριληττός. Σύμφωνα με μια εκδοχή, την ονομασία Βριλήσσια την έδωσε πρώτος ο λογοτέχνης και αρχίατρος του Πολεμικού Ναυτικού Παύλος Νιρβάνας (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Πέτρου Αποστολίδη, 1866-1937). Τα Βριλήσσια αρχικά ανήκαν στον Δήμο Χαλανδρίου. Το 1949 αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητη κοινότητα και το 1990 έγιναν Δήμος. Σχετικά με το αν η Πεντέλη στην αρχαιότητα ονομαζόταν Βριλησσός (ή Βριληττός) όμως, δεν συμφωνούν όλοι. Στο σπουδαίο και δυσεύρετο έργο του «Αι Τοπωνυμίαι Αθηνών και Περιχώρων των», ο Κώστας Μπίρης, αφιερώνει στο θέμα αυτό περισσότερες από 5 σελίδες και καταλήγει: 
«Οπωσδήποτε, και κατά τας δύο εκδοχάς, δεν τίθεται εν αμφιβόλω ότι ο Βριλησσός είναι τα λεγόμενα σήμερον Τουρκοβούνια». Παραθέτει δε, απόσπασμα άρθρου του Σμυρνιού λόγιου και γλωσσολόγου Αριστοτέλη Σταυρίτση, στην «Καθημερινή» της 2ας Σεπτεμβρίου 1952, στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι: «η κατάληξη –ηττός είναι η πελασγική λέξις εττού, σημαίνουσα ύψωμα. Όντως όλαι αι λέξεις, αι λήγουσαι εις –ηττός αναφέρονται εις υψώματα, όπως, επί παραδείγματι, Υμηττός (Χιουμ – εττού = άγονον ύψωμα), Λυκαβηττός (Λούκ – αμπ – εττού = μαστοειδές ύψωμα), Αρδηττός και κατ’ ακολουθίαν Βριληττός». 



Και ο Γιάννης Καιροφύλας, αμφισβητεί το ότι Βριλησσός (ή Βριληττός), ονομαζόταν στην αρχαιότητα το Πεντελικό Όρος. Πρόκειται για ισχυρισμό του λόγιου Διονύσιου Σουρμελή, τον οποίο αντέκρουσαν και ξένοι επιστήμονες (John Stuart, Forchhammer).

Ο Βύρωνας, αναπτύχθηκε ως οικισμός αρχικά γύρω από το παραποτάμιο πεδίο ενός μικρού ρέματος που λεγόταν «Πήδημα της Γριάς» και δεν υπάρχει σήμερα, καθώς τη δεκαετία του ’60 δημιουργήθηκε στη θέση του ένα μεγάλο πάρκο. Το όνομά του Δήμου, οφείλεται στον μεγάλο Άγγλο ποιητή και φιλέλληνα λόρδο Βύρωνα και δόθηκε το 1924, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από τον θάνατό του.

Ο Βύρωνας αναγνωρίστηκε ως Δήμος το 1934. Μια από τις συνοικίες του, είναι και η Νέα Ελβετία που ονομάστηκε έτσι γιατί θεωρήθηκε ότι έχει υγιεινό κλίμα. 
Άλλη συνοικία του Δήμου Βύρωνα, είναι ο Καρέας. Πήρε το όνομά του από τη μονή του Αγίου Ιωάννη Καρέα που βρίσκεται εκεί. Η ονομασία Καρέας, προέρχεται, κατά τον Βύρωνα Πολύδωρα, είτε από τη βυζαντινή Καρέα Πύλη είτε από τον κτήτορα της Μονής. Η μονή Καρέα, θεωρείται ότι χτίστηκε τον 11ο αιώνα, αλλά πιθανότατα είναι πολύ παλαιότερη. 

Θυμίζουμε και τη μεγάλη χορεύτρια Ισιδώρα Ντάνκαν, που το 1903 έχτισε σπίτι στον λόφο Κοπανά του Βύρωνα.

Το Γαλάτσι, πήρε το όνομα αυτό ήδη από τον Μεσαίωνα, από τα κτήματα της αθηναϊκής οικογένειας Γαλάκη που βρισκόταν εκεί. Το όνομα της οικογένειας, προφερόταν κατά το παλιό αθηναϊκό ιδίωμα «Γαλάτση». 
Η περιοχή, η οποία στην αρχαιότητα αποτελούσε τμήμα του Δήμου Βατής, στα σημερινά Πατήσια, άρχισε να κατοικείται μετά το1905 από Ναξιώτες που δούλευαν στα λατομεία που λειτουργούσαν στο Γαλάτσι από το 1850. 
Είναι χαρακτηριστικό, ότι στο Γαλάτσι στις αρχές του 20ου αιώνα, οργάνωνε η, τότε, βασιλική οικογένεια, κυνήγι αλεπούς! 
Στο Γαλάτσι υπάρχει και η Όμορφη Εκκλησία ή Ομορφοκκλησιά που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο. Στη θέση της Ομορφοκκλησιάς, υπήρχε παλαιοχριστιανικός ναός. Νότια της εκκλησίας, θεωρείται ότι βρισκόταν ο αρχαίος αττικός Δήμος Περγασή. Το 1954, το Γαλάτσι αποσπάστηκε από τον Δήμο Αθηναίων και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα και το 1964 Δήμος. 

Στη θέση της Γλυφάδας, υπήρχε στην αρχαιότητα ο Δήμος Αιξωνής. Οι κάτοικοι της Αιξωνής ασχολούνταν κυρίως με την αιγοτροφία (αιξωνή = γιδοπάζαρο). 
Το σημερινό της όνομα η Γλυφάδα, το πήρε στις αρχές του 20ου αιώνα εξαιτίας του γλυκού και υφάλμυρου νερού των πηγαδιών της. Γύρω στο 1920 δημιουργήθηκε ο πρώτος οικισμός στην περιοχή. Το ρυμοτομικό σχέδιο της Γλυφάδας εκπονήθηκε από τον Γάλλο πολεοδόμο Ερνέστ Εμβράρ. Η Γλυφάδα έγινε ανεξάρτητος Δήμος το 1945. 


Η Εκάλη, ονομάστηκε έτσι από τη «βασίλισσα» ή γραία «μητριάρχη» Εκάλη, που φιλοξένησε τον Θησέα όταν αυτός πήγαινε στον Μαραθώνα για να εξοντώσει τον μαραθώνιο ταύρο. Όταν ο Θησέας επέστρεψε, η Εκάλη είχε πεθάνει. Τότε, ο μυθικός ήρωας καθιέρωσε θυσίες προς τιμήν της και προς τιμήν του Δία, τα Εκαλήσια. Ίδρυσε το ιερό του Εκαλίου Διός και ονόμασε τον Δήμο Εκάλη. Στα νεότερα χρόνια, η Εκάλη καλυπτόταν από πυκνά δάση και ήταν περιοχή που επισκέπτονταν κυρίως κυνηγοί. Τα πρώτα σπίτια στην Εκάλη, χτίστηκαν μετά το 1922. Μια από τις περιοχές της Εκάλης, ΒΑ του δρόμου Κηφισίας – Τατοΐου, είναι το Φασίδερι. Το όνομα προέρχεται ή από το επώνυμο Φάση, ιδιοκτητών κτημάτων της περιοχής τον Μεσαίωνα ή από το αρχαίο τοπωνύμιο Φάσις-έμφασις του Κηφισού που περνά από εκεί, μαζί με το συνθετικό «ντερέ» (ρέμα) που χρησιμοποιήθηκε επί τουρκοκρατίας. 


Το Ελληνικό, παλαιότερα Χασάνι, πήρε το όνομά του από τον αρχαίο πρωτοελλαδικό οικισμό που υπήρχε στον χώρο του παλιού αεροδρομίου (Βύρων Γ. Πολύδωρας, «Η Μείζων Αθήνα»). Η εκδοχή ότι ο Δήμος (από το 1982), Ελληνικού ονομάστηκε έτσι από το αεροδρόμιο, μάλλον δεν ευσταθεί.


Η περιοχή του Ζωγράφου, πήρε το όνομά της από τον οικονομολόγο και πολιτικό Ιωάννη Ζωγράφο (1844-1927), ιδρυτή του συνοικισμού. Ο Ι. Ζωγράφος, που υπήρξε και καθηγητής πανεπιστημίου, το 1902 αγόρασε από τη χήρα Βουρνάζου μεγάλη έκταση στην περιοχή και από το 1918 άρχισε να χτίζει σπίτια.
Ο αρχικός «πυρήνας» του Ζωγράφου, δημιουργήθηκε γύρω από τον Ιλισό και τον παραπόταμό του Χουσεΐν Μπέη, που περνούσε από την περιοχή που βρίσκεται σήμερα το νοσοκομείο «Συγγρού» και οφείλει το όνομά του σε Τούρκο κτηματία που ζούσε εκεί. Η περιοχή του Ζωγράφου, όπου βρίσκεται και η Πανεπιστημιούπολη, αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη κοινότητα το 1929 και το 1947 έγινε Δήμος.


Η περιοχή της Ηλιούπολης, στα χρόνια της τουρκοκρατίας, ανήκε στον Μουσταφά Καρά Αλή. Το 1890, υπήρχαν εκεί λίγα σπίτια. Ο οικισμός ονομαζόταν Καράς. Μεγάλη οικιστική ανάπτυξη, γνώρισε η Ηλιούπολη μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την άφιξη στην Αθήνα χιλιάδων προσφύγων. Το 1924, η Ελληνική Εταιρεία Αστικών και Αγροτικών Συνοικισμών «Δρανδάκης, Πάγκαλος και Σία», αγόρασε από τον κτηματία Αλέξανδρο Νάστο 1.030 στρέμματα στην περιοχή και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Αριστομένη Βάλβη την εκπόνηση ρυμοτομικού σχεδίου για την οικοπεδοποίηση της περιοχής, στην οποία δόθηκε το όνομα Ηλιούπολη, από την ομώνυμη πόλη της Αιγύπτου στην οποία είχε σπουδάσει ο Παύλος Δρανδάκης. 



Υπάρχει και μία άλλη εκδοχή για το όνομα Ηλιούπολη, σύμφωνα με την οποία, η περιοχή οφείλει την ονομασία της στο ότι πάνω απ’ αυτήν, στον Υμηττό, ανατέλλει ο ήλιος. Το 1928 η Ηλιούπολη αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη κοινότητα και το 1963 έγινε Δήμος. 

Το Ηράκλειο, οι Χαλκωματάδες των βυζαντινών χρόνων, πήρε το όνομά του από το ιερό του Ηρακλή που βρισκόταν εκεί στην αρχαιότητα. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας, το Ηράκλειο(ν) μετατράπηκε σε Αράκλι. Εκεί ο Όθωνας ίδρυσε το 1837 τη «Στρατιωτική Αποικία Ηρακλείου» (Militar Colonie Arakly), όπου εγκαταστάθηκαν Βαυαροί αξιωματικοί. Στο διάστημα μεταξύ 1885-1920, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πολλοί υπάλληλοι των σιδηροδρόμων. Το 1925 το Ηράκλειο έγινε ανεξάρτητη κοινότητα και το 1948 Δήμος. 

Στο Ίλιον, για το οποίο γράψαμε και στο άρθρο της 16/10/2016, υπάρχει ο Πύργος Βασιλίσσης. Χτίστηκε στη θέση παλαιού πύργου που υπήρχε εκεί, με οδηγίες του Γάλλου αρχιτέκτονα Φλοριμόν Μπουλανζέ, κατ’ απομίμηση του πύργου του Χόχεν Σβάνγκαου όπου γεννήθηκε ο Όθωνας. 
Το Ίλιον, ανεξάρτητη κοινότητα από το 1925 και Δήμος από το 1963, ονομαζόταν πριν το 1994 Νέα Λιόσια και παλαιότερα Κάτω Λιόσια, σε αντιδιαστολή με τα Παλαιά (σήμερα Άνω) Λιόσια.


Μία από τις περιοχές του Ιλίου, είναι και ο συνοικισμός Δραγουμάνο, που πήρε το όνομά του από κάποιον (Έλληνα ή Τούρκο) διερμηνέα που είχε κτήματα εκεί. Τον Σεπτέμβριο του 1821, έγινε στο Δραγομάνο μεγάλη μάχη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, που είχαν επικεφαλής τον Ομέρ Βρυώνη. Οι Τούρκοι κατατροπώθηκαν . Ο Ομέρ Βρυώνης θα σκοτωνόταν από τα πυρά του αγωνιστή Δήμου Ρουμπέση, αν δεν έμπαινε μπροστά του ο σωματοφύλακάς του που έχασε τη ζωή του! 

Η Καισαριανή, πήρε το όνομά της από τη βυζαντινή μονή που βρίσκεται σ’ αυτή. Για τη προέλευση του ονόματος της Μονής της Καισαριανής, η οποία ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα, υπάρχουν οι εξής εκδοχές: 
i. προέρχεται από κάποιον ηγούμενο Καισάριο, ιδρυτή της 
ii. προέρχεται από την εικόνα της Θεοτόκου που μεταφέρθηκε από την Καισάρεια 
iii. προέρχεται από κάποιον Καίσαρα που ίδρυσε τη μονή 
iv. προέρχεται από το επίθετο καισαριανός (καισαρ(γ)ιανή κτήση) 
v. προέρχεται από τη Σαισάρα ή Συριανή ή Σαιργιανή, κόρη του βασιλιά της Ελευσίνας Κελεού, πρώτη ιέρεια του ναού της Δήμητρας που βρισκόταν στην αρχαιότητα εκεί. 
Υπάρχει και μία άλλη, λαϊκή (παρ)ετυμολογία: Λόγω του ότι η περιοχή της Καισαριανής ήταν τόπος περιπάτου των Αθηναίων, η μονή ονομάστηκε Σεργιανή από το σεργιάνι, τον περίπατο. Το Σεργιανή έγινε Σαισαριανή και κατόπιν Καισαριανή.
Όπως και να’ χει, ως τις αρχές του 20ου αιώνα, η περιοχή της Καισαριανής ήταν ερημική με πολλά αγρίμια. Το 1920, κατοικούσαν εκεί 11 άτομα (!) Με την εγκατάσταση προσφύγων μετά το 1922, η περιοχή αναπτύχθηκε οικιστικά και το 1934 έγινε Δήμος.

Τέλος, η Καλλιθέα, «βαφτίστηκε» από τον Ευθύμιο Κεχαγιά, που ήταν τότε υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας. Μια άλλη εκδοχή, αποδίδει το όνομα σε μια βασιλοπούλα η οποία βλέποντας την περιοχή αναφώνησε «τι καλλίστη θέα»! 
Πρώτος οικιστής της ήταν ο Γεώργιος Φιλάρετος (1848-1929), νομομαθής, δημοσιογράφος και πολιτικός. Το 1908, εξέδωσε στην Αθήνα την εφημερίδα «Ριζοσπάστης», τον τίτλο της οποίας παραχώρησε αργότερα στο Κ.Κ.Ε. 
Στην Καλλιθέα, βρίσκονται οι Τζιτζιφιές, που πήραν το όνομά τους από την έπαυλη «Ζιζιφιές» του δικηγόρου Παναγιώτη Πολίτη, αδελφού του Νικόλαου Πολίτη, στον κήπο της οποίας ήταν φυτεμένες τζιτζιφιές. 
Η περιοχή του Χαροκόπου, οφείλει το όνομά της στην «Χαροκόπειο Οικοκυρική και Επαγγελματική Σχολή Θηλέων», που ιδρύθηκε από τον Κεφαλλονίτη εθνικό ευεργέτη Παναγή Χαροκόπο (1835-1911). Η Καλλιθέα έγινε ανεξάρτητη κοινότητα το 1925 και το 1933 Δήμος. 
Κάπου εδώ, τελειώνει το Α’ μέρος του αφιερώματός μας στα τοπωνύμια των δήμων της Αττικής. Θα επανέλθουμε την ερχόμενη εβδομάδα με τα υπόλοιπα. 

____________
Πηγές:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΣ, «ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ, 1995. 
ΚΩΣΤΑΣ Η. ΜΠΙΡΗΣ «ΑΙ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ», Α’ ΕΚΔΟΣΗ 1971, Β’ ΕΚΔΟΣΗ 2005, Γ’ ΕΚΔΟΣΗ 2006.
ΒΥΡΩΝ Γ. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ, «Η ΜΕΙΖΩΝ ΑΘΗΝΑ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 2002

Από το protothema.gr

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Στο Ειρηνοδικείο Αθηνών! Δυναμική παρέμβαση του Κινήματος. Κανένας πλειστηριασμός δεν πραγματοποιήθηκε


Ilias Papadopoulos
ΑΘΗΝΑ
  Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη! 


Πριν από λίγο στο Ειρηνοδικείο Αθηνών! Δυναμική παρέμβαση του Κινήματος. Κανένας πλειστηριασμός δεν πραγματοποιήθηκε. 
Προκλητική η παρουσία για μία ακόμη Τετάρτη των αρχισυμβολαιογράφων του γνωστού κυκλώματος, οι οποίοι την ώρα που τα έχουν κάνει πλακάκια με κυβέρνηση, τραπεζίτες και funds επιχειρούν να κάνουν ακόμη και παράνομους πλειστηριασμούς εκτός Ειρηνοδικείων. Παρόντα ήταν και διάφορα άλλα θρασύτατα κοράκια που ήρθαν να χτυπήσουν τα σπίτια του κόσμου. Δυναμική απάντηση πήραν από το Κίνημα το οποίο με την αποφασιστική του στάση δεν τους επέτρεψε να επιτελέσουν το κατάπτυστο και κοινωνικά εγκληματικό έργο τους.

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη!
Θα νικήσουμε!


Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΒΙΑ... (Σε βαθύ σκοτάδι το κοινωνικό σώμα...)



Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΒΙΑ... (Σε βαθύ σκοτάδι το κοινωνικό σώμα...)...


   Γράφει ο Γιώργος Πατέλης   

Παιδοκτονία, μαφιόζικη εκτέλεση, βασανισμός ανηλίκου, αδελφοκτονία και θάνατος εξ’ αιτίας επίθεσης χούλιγκαν. Κάθε μία από αυτές τις ειδήσεις στο παρελθόν θα μπορούσε να μείνει στην επικαιρότητα για μήνες ως αποτρόπαια και ειδεχθής πράξη.
Κι όμως, στην Ελλάδα του 2017 όλα αυτά συνέβησαν σε χρονικό διάστημα μίας μόλις εβδομάδας. Έξαρση δεν υπάρχει μόνο στο πλήθος των περιστατικών βίας, αλλά και στην πρωτοφανή αγριότητα που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Είναι πέρα για πέρα προφανές ότι οι εκτιμήσεις για μία κρίση που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά καθολική, δηλαδή πολιτιστική, ηθική, πολιτική και κοινωνική, στα πρώτα χρόνια του ξεσπάσματός της, σήμερα «δικαιώνονται».
Το πρώτο, ίσως, ταρακούνημα για το βάθεμα της βιαιότητας της εποχής των μνημονίων ήταν η άνευ προηγουμένου αύξηση των αυτοκτονιών. Η κοινωνία, όμως, μετά το σοκ των πρώτων ετών, με έναν τρόπο «συμφιλιώθηκε» με το γεγονός και φτάσαμε στο σημείο να μην προκαλεί πλέον ιδιαίτερη εντύπωση. Κάτι που μας άφησε άναυδους πριν από ελάχιστα χρόνια, στις μέρες μας δεν υπάρχει ούτε στις στατιστικές αναφορές. Αυτή η διαπίστωση από μόνη της αρκεί για να περιγράψει πως από την μία πλευρά γίναμε πιο «σκληρόπετσοι» σαν σύνολο κι από την άλλη την έκταση των φαινομένων βίας σε ένα πολύ διαφορετικό επίπεδο.
Η πρωτοφανής αυτή αγριότητα που ζούμε έχει άμεσο αντίκτυπο στις συνειδήσεις του κόσμου. Η οικονομική συμπίεση που ασκείται, ιδιαίτερα στα λαϊκά και τα πάλαι ποτέ μεσαία κοινωνικά στρώματα, έχει σαν αποτέλεσμα πράγματα που μία άλλη περίοδο μας φαίνονταν «ανήκουστα» και σήμερα λίγο-πολύ να αντιμετωπίζονται κυνικά ως «καθημερινότητα». Είναι τέτοιο το μέγεθος της πολιτικοοικονομικής βιαιοπραγίας σε συνδυασμό με ένα μεταμοντέρνο μοντέλο ατομικισμού, απελπισίας και μηδενισμού που, ειδικά στα αστικά κέντρα, δημιουργούν αυτή την κατάσταση. Ο καθένας, δηλαδή, που έχει να αντιμετωπίσει ένα σωρό προσωπικά και οικονομικά προβλήματα, με έναν τρόπο να αρνείται να μπει στη διαδικασία να επεξεργαστεί σε βάθος έστω ένα εκ των τελευταίων αυτών γεγονότων.
Όλα τα περιστατικά που αναφέρονται στην αρχή συνέβαιναν με έναν τρόπο και στο παρελθόν. Πιο σποραδικά, με ανάλογες – συνειδησιακές και ενστικτώδεις – αντιδράσεις από την πλειοψηφία του κόσμου. Αν αναλογιστεί, όμως, κανείς τις λεπτομέρειες κάποιων γεγονότων, θα διαπιστώσει την ποιοτική αλλαγή που έχει συντελεστεί. Εκτελέσεις νονών της νύχτας και μαφιόζικου τύπου επιθέσεις είχαμε, πότε όμως μία δολοφονία τέτοιου τύπου συνέβη την μέρα, έξω από ένα σχολείο, μπροστά στα μάτια παιδιών και γονιών;
Μπορεί κανείς να σκεφτεί την ψυχική κατάσταση και των τριών άλλων περιστατικών που αφορούν την παιδοκτονία, το βασανισμό ανηλίκου και την αδελφοκτονία, όπου οι ίδιοι οι φερόμενοι ως δράστες με έναν τρόπο κατήγγειλαν το εκάστοτε περιστατικό; Ή είμαστε σε θέση να συνειδητοποιήσουμε ότι ένας άνθρωπος πέθανε επειδή τον κυνηγούσαν χούλιγκαν και αυτός στην προσπάθειά του να τους ξεφύγει έπεσε πάνω σε διερχόμενο όχημα; Μπορεί κανείς να συνειδητοποιήσει στην ολότητά τους τα γεγονότα που εκτυλίσσονται, ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα στη Νέα Φιλαδέλφεια; Κάτοικοι της περιοχής να μην μπορούν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους υπό την απειλή των χουλιγκάνων!
Από μόνες τους αυτές οι λεπτομέρειες περιγράφουν την ψυχοσύνθεση, όχι απλώς των εμπλεκόμενων, αλλά του ίδιου του κοινωνικού συνόλου, που βιώνει ένα βαθύ σκοτάδι και εκκρίνει την βία που καθημερινά ασκεί πάνω του το σύστημα στις σύγχρονες μορφές του. Αναζητείται διέξοδος και πρώτος όρος για αυτό είναι να κατανοηθεί ότι υπάρχει πρόβλημα. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα.

_________
Πηγή: https://www.e-dromos.gr/h-kathimerinh-mas-bia/

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Η εκδοχή του "κοσμοκαλόγερου" Παπαδιαμάντη για το γενεσιουργό της ονοματοδοσίας, Γέρακας

Andreas Chatzinikolaou
Γέρακα...! Γέρακα..!

Η εκδοχή του "κοσμοκαλόγερου" Παπαδιαμάντη για το γενεσιουργό της ονοματοδοσίας, Γέρακας: "Εφθάσαμεν τέλος εις Γέρακα, τον σταθμόν του σιδηροδρόμου Λαυρείου, σύνεγγυς του ομωνύμου μετοχίου της Πεντέλης.  Το όνομα δεν ετυμολογείται παρά το Ιέραξ, ως ηδύνατο τις να υποθέση. 
Εν μέσω των γηραιών εκείνων κορμών, εν μέσω των γιγαντιαίων εκείνων ελαιοδένδρων, η ηχώ αντηχεί ακόμη: Γέρακα! Γέρακα! και η εγχώριος παράδοσις προσεπιμαρτυρεί, ότι αρχαίος μοναχός της γεραράς μονής Πεντέλης, αφού είχεν εγκεντρίσει τις οίδε πόσας μυριάδας αγριελαιών, απηύδυσε πλέον και ανέκραξε: 
Γέρακα! Γέρακα! ως προφέρεται κατ' επιχώριον ιδιωτισμόν το εγήρασα.
Και αυτός μεν εγήρασε και απήλθεν, η δε εργασία του χαλκεντέρου εκείνου μένει ακόμη."

Το απόσπασμα είναι η εισαγωγή του χρονογραφήματος που έγραψε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στην αθηναϊκή εφημερίδα "Εφημερίς", 18 Αυγούστου 1886 υπό τον τίτλο "Εκδρομή εις Χαρβάτι" (Παλλήνη) -δημοσιεύεται σήμερα στο "Νεολόγο"- εστιάζοντας την αναφορά του στο επίθετο, γεραρός (ετυμολογία: γεραίρω, γέρας) και με τον τότε ιδιωματισμό που χαρακτήριζε τους μοναχούς οι οποίοι διαφέντευαν τη γη του σημερινού Γέρακα, η λέξη έβγαινε από τα χείλη , "γέρακα, γέρακα" (εγήρασα. εγήρασα).
Η εκδοχή του "άγιου των ελληνικών γραμμάτων" ως προς την προέλευση της ονοματοδοσίας Γέρακας με πείθει, υιοθετώντας την εκτίμηση του, "το όνομα δεν ετυμολογείται παρά το Ιέραξ, ως ηδύνατο τις να υποθέση."
Ως υστερόγραφο: ο Παπαδιαμάντης παρουσιάζει το Χαρβάτι (Παλλήνη) ως "το ευθυμότερο χωρίον της Περιφερείας Αττικής και Βοιωτίας." Ο λόγος; Η άφθονη κατανάλωση οίνου μετά το καθημερινό μεροκάματο στους αμπελώνες του κτήματος Θεοφιλάτου, το οποίο κατά τον Παπαδιαμάντη, "η έκτασις της γης, ην κατέχει, κατερχωμένη από των υπωρειών της Πεντέλης έως το Πικέρμι, τα Σπάτα και το Γέρακα περιλαμβάνει 30 και επέκεινα χιλιάδας στρεμμάτων....!"

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Τοπικό Πρόγραμμα CLLD/LEADER Π.Ε. Νήσων Αττικής - «Πολιτισμός & Περιβάλλον “Εν Πλω”»

Attica Islands Network
atticaislandsnetwork@gmail.com


Σας αποστέλλουμε για ενημέρωσή σας δελτίο τύπου και φωτογραφικό υλικό, στο πλαίσιο της ενημερωτικής συνάντησης των Δημάρχων Π.Ε. Νήσων Αττικής, με θέμα το Τοπικό Πρόγραμμα CLLD/LEADER 2014-2020 με τίτλο «Πολιτισμός & Περιβάλλον “Εν Πλω”».
Με εκτίμηση
Μαρίνης Μπερέτσος
Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος ΠΕ

Διαχειριστής 
Δίκτυο Συνεργασίας Δήμων
ΠΕ Νήσων Αττικής
Δ/νσηΓαλατάς Τροιζηνίας, Τ.Κ. 22300
Τηλ27570-22807, 22980-42211-43738
Fax27570-22246, 22980-427440
~~~~~~~~
Το απόγευμα της Δευτέρας 30/01, στην έδρα της ΠΕ Νήσων Αττικής, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση εργασίας μεταξύ των Δημάρχων ΠΕ Νήσων Αττικής, ύστερα από πρόσκληση του Προέδρου του Δ.Σ κου Δημήτρη Μούρτζη, με θέμα το Τοπικό Πρόγραμμα CLLD/LEADER 2014-2020 με τίτλο «Πολιτισμός & Περιβάλλον “Εν Πλω”». Με την υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 3206/12-12-2016 απόφαση (ΦΕΚ 4111/Β/21-12-2016), εγκρίθηκε το Τοπικό Πρόγραμμα, με αρχική δημόσια δαπάνη ύψους 7.400.000€, το οποίο περιλαμβάνει ιδιωτικές και δημόσιες επενδύσεις στους 8 Δήμους της περιοχής παρέμβασης. 
Στην συνάντηση παρευρέθηκε ο Αντιπεφερειάρχης ΠΕ Νήσων Αττικής κ. Χατζηπέρος, οι Δήμαρχοι των Νήσων Αττικής: κ. Αθανασίου (Δήμαρχος Αγκιστρίου), κ. Μούρτζης (Δήμαρχος Αίγινας), κ. Δημητριάδης (Δήμαρχος Πόρου), κ. Χαρχαλάκης (Δήμαρχος Κυθήρων), κ. Καραγιάννης (Δήμαρχος Τροιζηνίας-Μεθάνων), κ. Κουκουδάκης (Δήμαρχος Ύδρας), ο Γενικός Διευθυντής της Αναπτυξιακής Πάρνωνα Α.Ε., κ. Μπερέτσος και ο κ. Πλατής, Εντεταλμένος Σύμβουλος του Δικτύου Δήμων ΠΕ Νήσων Αττικής.
Αρχικό θέμα της συζήτησης ήταν οι δράσεις και η κατανομή του προϋπολογισμού του Τοπικού Προγράμματος CLLD ανά δράση, που αφορούν δημόσια έργα. Οι δράσεις αυτές είναι:

Για το ΠΑΑ/ΕΓΤΑΑ
· Υποδομές αγροτικής οδοποιίας για την πρόσβαση σε γεωργικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις
· Εγγειοβελτιωτικά έργα για την ανάπτυξη της γεωργίας
· Ενεργειακή αναβάθμιση/ εξοικονόμηση ενέργειας σε δημόσια κτίρια και εγκαταστάσεις
· Διαμόρφωση κτιρίων σε κέντρα φροντίδας παιδιών προσχολικής ηλικίας, δημοτικές βιβλιοθήκες, ωδεία, χώρους άσκησης πολιτιστικών δραστηριοτήτων και λοιπών τοπικών βασικών υπηρεσιών και υποδομών
· Δημιουργία, βελτίωση ή επέκταση υπηρεσιών και υποδομών αναψυχής (κοινόχρηστοι χώροι, μονοπάτια, διαδρομές, αξιοθέατα και μνημεία)
· Βελτίωση ή επέκταση υπηρεσιών και υποδομών πολιτισμού & αθλητισμού. Ανάπτυξη υπηρεσιών ανάδειξης και προώθησης των διαδρομών πολιτισμού και φύσης των Νήσων Αττικής με τη χρήση ΤΠΕ
· Επενδύσεις για δημόσια χρήση υποδομών αναψυχής, τουριστικές πληροφορίες και τουριστικές υποδομές μικρής κλίμακας
· Στήριξη για μελέτες και επενδύσεις, που συνδέονται με τη διατήρηση, αποκατάσταση και αναβάθμιση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς των χωριών, των αγροτικών τοπίων και των τόπων με υψηλή φυσική αξία, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κοινωνικο-οικονομικών πτυχών, καθώς και δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης
· Μικρά Έργα Προστασίας και Ανάδειξης Φυσικού Περιβάλλοντος και διατήρησης της Βιοποικιλότητας 
· Πρόληψη, αποκατάσταση δασών και δασικών εκτάσεων από πυρκαγιές και άλλες φυσικές καταστροφές και καταστροφικά συμβάντα

Για το ΕΠΑλΘ/ΕΤΘΑ
· Υποδομές που μεγιστοποιούν τη συμμετοχή αλιείας/ υδατοκαλλιέργειας στη βιώσιμη ανάπτυξη των περιοχών 
· Υποδομές για την ενθάρρυνση της τουριστικής δραστηριότητας (ανάδειξη περιοχών, αξιοθέατων, μνημείων, θέσεις θέας ,κλπ)
· Υποδομές και υπηρεσίες για τη βελτίωση ποιότητας ζωής στις αλιευτικές περιοχές (αποκατάσταση κτηρίων για κοινωφελή χρήση, ανάπλαση κοινόχρηστων χώρων κλπ)
Εν συνεχεία, η συζήτηση επικεντρώθηκε στις ανάγκες των Δήμων και των πολιτών, στις δυνατότητες ανάπτυξης των περιοχών, στις δομές και λειτουργίες του Δικτύου και κυρίως σε προβλήματα που καλούνται οι Δήμοι να αντιμετωπίσουν την τρέχουσα περίοδο, όπως:
· Νόμος 4412/2016 (Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Προμηθειών και Υπηρεσιών) και πως επηρεάζεται η υλοποίηση των τεχνικών προγραμμάτων των Δήμων 
· Αδυναμία χρηματοδότησης των μελετών για την ωρίμανση έργων και δυνατότητα κάλυψης αυτών μέσω του Τοπικού Πρoγράμματος CLLD
· Έλλειψη στελέχωσης των τεχνικών υπηρεσιών των Δήμων

Ο πρόεδρος της ΕΔΠ (Επιτροπή Διαχείρισης Προγράμματος) και Δήμαρχος Κυθήρων κος Χαρχαλάκης, ανέλαβε τη σύνταξη ενός κειμένου με προτάσεις προς την Περιφερειάρχη Αττικής κα. Δούρου και τα αρμόδια Υπουργεία, για την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων.
Στην συνάντηση συζητήθηκε επίσης το θέμα της στελέχωσης του Δικτύου Δήμων ΠΕ Νήσων Αττικής και η εξέλιξη των εργασιών στα γραφεία της έδρας του, όπου ορίστηκε και η επόμενη συνάντηση εργασίας μεταξύ των μελών του.
Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Δικτύου και Δήμαρχος Αίγινας κος Μούρτζης, έκλεισε τις εργασίες με τη διαπίστωση ότι η νησιωτική Αττική μέσω του Δικτύου, έχει ενιαία φωνή και ισχυρό τρόπο διεκδίκησης.

Φωτογραφία από την συνάντηση εργασίας